Monday 15 May 2017

சோறு கொண்டு போற புள்ள
 ------------------------------------------------------------------
 
கண்டாங்கி சேலை கட்டி
களத்துமேடு போற குட்டி
 அயிரை மீனு குழம்பு வச்சு
அத்தான் எனக்கு ஊட்டிவிடு

சோறு கொண்டு போற புள்ள
சலங்க குலுங்க வாடி புள்ள
ஒத்தையில போகையிலே
ஓரக்கண்ணால பாரு கொஞ்சம் 

ஓரக்கண்ணு ஏன் மாமா
ஒனக்குத்தான் நானிருக்கேன்
ஆளான நாள்முதலா  
ஆசையோட காத்திருக்கேன்

 பார்த்தகண்ணு பழிசொல்லுமுன்ன
பரிசம் போட வந்தாலென்ன
சேதிசொல்லும் தேதி சொல்லுங்க
 சொக்கத்தங்கமா காத்திருப்பேன்

காத்திருக்கும் செல்லக்குட்டி
கூட்டிப்போவேன் தாலிகட்டி
காலமெலாம் காத்து நிப்பேன்
கண்ணுக்குள்ள உன்ன வெச்சி....!

ரஞ்சனா கிருஷ்ணன்
 

நெஞ்சு பொறுக்குதில்லையே
-----------------------------------------------------------
  ஒரு குப்பைத் தொட்டியின் வேதனை
----------------------------------------------------------------------

நெஞ்சு பொறுக்குதில்லையே
  மனிதர்களின் 
வேசமிடும் முகங்களை
காணும்போது...
வேண்டாமென 
தூக்கியெறிகின்ற
பொருட்களோடு 
எறிகின்ற பொருளா 
குழந்தைச் செல்வம்
இல்லையென பலரிங்கே
ஏங்கித் தவித்திருக்க
கிடைத்த செல்வமதை
தூக்கி வீசிட மனம்தான்
துணிந்தது எங்ஙணமோ?  

அன்பே அமுதேயென
தீஞ்சுவை வார்த்தைதனில்
மயங்கியே
காமத்தீயில் எரிந்துவிட்டு
வேண்டாத குழந்தையை
 மனமதை கல்லாக்கி
குப்பையில் எறிகின்றாய்
 
நாய்களும் எறும்புகளும் 
கடித்திடும்போது
 அழுதிடும் குழந்தையோடு
அழுகிறேன் உயிரற்ற நானும் .....!!
நட்பு
-----------

அறிவதில் கடினமாகி
விலகுவதில் முடியாததாகி
மறப்பதில் இயலாததாகி
இருக்கும் உண்மை நட்பு

விழியில் வரும்நீர் 
வழியும் முன்னே
அணை போட்டுத் தடுக்கும் 
காலத்தால் அழியாத நட்பு

மலரைப்போல் 
மென்மையானது
 சூரியனைப்போல் 
பிரகாசமானது நட்பு
 
நட்பில்லா மனிதன்
நரம்பில்லா வீணை...!

 ரஞ்சனா கிருஷ்ணன்.
இமைக்குள் நீ
-------------------------------
அன்பே விழிகளின் வழியே
இதயம் நுழைந்தவள் 
 மெளனமாகிச் செல்கிறாயடி

காலை கதிரவனின்கதிர் பட்டு
மலர்கின்ற மலர்களில் 
உறங்கும் பனித்துளி போல

இமைகளில் துளிர்க்கின்ற
விழிநீர் தனை
விழிச்சிறைக்குள் 
பூட்டி வைக்கிறேன்

பிறர் அறியாது
விழிதாழ்த்தி நிலம் பார்த்தால்
என் காலடியிலும்  காவேரியா ...?!

ரஞ்சனா கிருஷ்ணன்.
பயிறு தீஞ்சு போயாச்சு..... வயிறு காஞ்சு போயாச்சு....
--------+--------------


ஏ புள்ள கருப்பாயி 
இங்க வந்து பாருதாயி
மனசுக்குள்ள ஆசை வச்சு
சாமிக்கு தான் பூசை போட்டு
போட்ட விதை அத்தனையும்
ஒண்ணு கூட முளைக்கலியே

பெஞ்ச மழை பத்தலையே
போன எடம் புரியலையே
ஆறு குளம் ஆவியாச்சு
ஓடையெல்லாம் கட்டடமாச்சு

நட்டு வச்ச தென்ன வாழை
நறுங்கி தான் போயாச்சு
அத்த மக ரத்தினமே
ராத்தூக்கம் போயாச்சு

வீடு வித்த காசு போட்டு
செஞ்சி போட்ட வெள்ளாமை
வெத நெல்லு காணலயே
சோறு கூட இல்லையே....

கேட்க யாரும் இல்லையே
ராசா மனசு இறங்கலயே
பயிறு தீஞ்சு போயாச்சு
வயிறும்​ காஞ்சு போயாச்சு...!!